Kız haklı..

Ezginin Günlüğü - Eksik Bir Şey

Terliklerimle gelsem sana , sonunda aşkı bulmuş gibi..

(Source: evindelisii)

Jehan Barbur - Seni Seviyorum

(Source: evindelisii)

Tayyip bey hangi pozisyonda yapalım?

(Source: banamidedinonusen)

İnsan ağlamayı bile özlüyor bazen. Cünkü konuşamadıgın her cümle , sustuğun her olay her geçen gün kaldırılması zor yükler haline geliyor. O ağırlığın altında ezilmemek için güçlü durmaya calısıyorsun. O kaos içinde ağlamayı da unutuyorsun ama bi yere kadar. Bir nokta var ki ; belki bir şarkı , belki bir film o ince damara basıyor ve sızlatıyor. Tüm güçlü kız oyunları o dakika perdeyi çekip final yapıyor. Yalnızlığın ve yaşananlar ağzına tekrar tekrar sıçıyor. Hıçkıra hıçkıra ağlasan da kimse duymuyor sesini o boğuk karanlıkta kaybolup gidiyorsun anılarla.. Sonra mı ? Sonra güneş doğuyor sabah oluyor ve kaldıgın yerden devam ediyorsun oyunlarına .

İlk aşka düştüğümde aşık oldugumu anlamıcak kadar bilinçsizdim. Aşkı mutlu eden bir eylem olarak benimsedim. Sonrasında nasil yanlışa düştğümü anladıgımda ‘çocuk aklı’ deyip geçmeyi denedim , beceremedim.. Çünkü; hayata alınan insanlar alındıkları kadar kolay cıkarılamıyordu. İzi kalıyordu , yara bırakıyordu , hiç durmamacasına kanıyordu.. İlac olarak yapılabilcek tek sey ise duygularını zamanın akısına bırakmaktan baska bişey olmuyordu , olamıyordu.. Zaman gecirir diye umutlanmak en aptal hatalardan biridir bu oyunda. O sadece alıstırır , o sadece köreltir , o sadece oyalar.. Aradan gecen onca zamandan sonra aklın ve kalbin sana oyunlar oynar unuttugunu düşündürür. O’na inandıgın gibi onlarada inanırsın. ‘unuttum’ yalanı öyle kuvvetlidir ki sen bile inanırsın.

Bir gün bi köşede bir resim , bir not , bir mesaj yada bir şarkı görüp duyuncaya kadar.. İşte o an anlarsın kendini ne derece aptal yerine koydugunu , zamanın boşa oldugunu..

Eğer hissetiklerin gerçekse ölsende aynı işkence.

Körebe oynarsın onun hayali ile gecelerce. Gün ışımadan o uyanmadan sen uyuyamazsın. O’nun hayali önce kalbini , sonra gözlerini , sonra sözlerini çalar ve giderken yitik bir güven eksilmiş uykular , delilliklerle dolu planlar bırakır ardında.

Gidişler mi acıtır sözlermi hiç ayırt edemedm. Ama son sözler çivi gibi çakılır beyne bilirim.

Ondan sonra ne duruma düşersen düş.

Ağla , zırla , kahrol , mahvol , yeniden asık ol , sev , sevil hatta seviş. Kimin umrunda  ?

Düşün , taşın , git , gel , bekle , terket , vazgec hepsi boşa.

“Neden o ? ” sorusu mu var aklında ?

- Çünkü yürüdüğünde soluk soluğa kaldıgın tek yol O’nun kalbi..

İçimmm , en derinimm..
Gecmişim , geleceğim , herşeyim.
Ne varsa hayata dair hepsini onun yoluna serdim. Hiç korkum kaygım yok.
Zaman , ayrılık , mesafeler hepsinin canı cehenneme. Sevgimiz onları ezip gecicek büyüklükte artık eminim. Artık hiç şüphem yok. 
O benim hayatım boyunca hayatım olabilicek tek adam.. 
Güvenebiliceğim , babamdan sonra korkmadan sarılabiliceğim tek adam !
Ne varsa bana dair bana ait hersey onunla yazılmıs sanki kanıma. Onsuz nefes bile sanki haram bana.Onsuzda yasıyorum evet ! Onsuzda nefes alabiliyorum ama hepsi boş.
Yaşamak için yaşamak. Mecbur oldugum için yaşamak. 
Ama o varken herseyin anlamı var , adı var tadı var.
O varsa mutluluk var , huzur var..
Ne varsa iyiye dair o kocaman yüreği ile getiriyor bana gelirken.
Ne varsa güzel olan onun bakışlarında gözlerinden gelen..
Adını koyamadıgım bişey bu sanki aşk desem az , sevgi desem yetersiz.
Beklmek , sabretmek , zamanla savasmak..
Nolursa olsun yılmamak.
Sadece onun için , onun sevgisi için , onun kalbinde bi parca olabilmek için.
O benim kayıp parçamdı ve o boşluğa ondan baskası yakışmazdı.
“Benim” diyen onun yerini alamazdı. 
Kalbim ve benliğim yalnız onun alınyazgısına yaraşırdı.
Benim kalbim yalnız onun olmalı onun kalmalıydı. 
Ve bugün..
Onca zamandan sonra bugün ;
Onun varlığı taa suramda , yüreğimin en derininde bikez daha hissedebilmenin mutluluğunu yaşıyorum.
Ve bu hiç bozulmasın / bitmesin / gitmesin istiyorum.
Tek duamsın Tanrı’dan..
Cocuk gibiyim öyle mutlu öyle içten öyle masum.
Milyonlarca hayalim var ve onların baş rolünde hep “O” var..

Çok geç olmadan dön bu yollardan..

Birini sevmek cok farklı bir duygu.. Gerçekten sevmek geçmişi temizlemek geleceğe ışık tutmak gibi.. Birini tanımakla baslıyor hersey.. İnsan tanıdıkca içine siniyor cünkü.. 
Onu tanıyalı ne kadar oldu bilmiyorum , seveli ne kadar oldu bilmiyorum sadece resmiyete kavuştuktan sonra ki zaman dilimi hatrımda. Ben içimdeki duygudan köşe bucak kacarken yakalandım aşka. Hiç beklemediğim anda kucak actım bu duyguya. O yüzden vazgecmesi pek mümkün olmuyor.
Onu tanıdıgımda cocuktum , cahildim birazda bu konular da önceleri ne kadar cekinsemde yüreğimi acmaya sonrasında tüm yüreğimi sundum ona.. Hiç cekinmeden , korkmadan. O herşeyim oldu farkına varmadan. Hayattaki herşeyim.. Biraz arkadaşım , biraz dostum , biraz sırdasım , biraz annem , biraz babam , biraz sevgilim , biraz eşim.. Tüm parçaları birleştirdiğimde ise herşeyim.. Ne zaman derdim sıkıntım olsa onda alırdım soluğu.. Cocuk gibi anlatırdım oda yol gösterirdi. Onun gösterdiği yoldan gitmek hep mutluluk verirdi.. Yanyana cektirdiğimiz bir fotoğrafımız hiç olmadı ama ben hep fotoğraflarımızı iliştirdim yanyana önemli olanlarda onlar değildi zira. Önemli olan benim kalbimin kopmamak üzere onun kalbinin yanında olmasıydı. Bu gerceği hiçbir şey değiştiremezdi. O benim canımdan bi parcaydı ve benden ayrı olmazdı. Kimseye güvenmediğim kadar güvendim ona yasadıgım onca acı ve kazıktan sonra tüm kalbimi acarken ona tüm güvenimide verdim sonrasını düşünmeden. Ve bundan birgün olsun pişman olmadım. Olmayacağım da biliyorum. O beni hiç yanıltmadı. Biz cok güldük eğlendik üzüldük ağladık ama kopamadık. N’olursa olsun araya zaman girsede birgün orta yolu bulup yine o noktaya geldik. Bugün de öyle bundan sonra da öyle olucak. 
Şimdi bunları niye anlatıyorum bende bilmiyorum. İçim onla öyle dolu ki..
Hayatıma girdiğin o gün , o dakikaya binlerce şükür diyorum sonrasında. Sıfatının hiç önemi yok kalbimin bas tacısın..